Jesteś tutaj:

Miesiąc: Listopad 2020

logo_AIDS_pol

Podstawowe informacje epidemiologiczne

HIV i AIDS w Polsce – dane od początku epidemii (1985 r.) do 30 grudnia 2019 r. roku

25 544  zakażonych ogółem

3 751 ma AIDS

1 428 chorych zmarło

Więcej na ten temat:   www.pzh.gov.pl

Na koniec października 2020 r. leczeniem ARV objętych było około 13 351 pacjentów, w tym 96 dzieci i 48 kobiet w ciąży. Leczenie jest prowadzone  i finansowane w ramach programu zdrowotnego Ministra Zdrowia p.n. „Leczenie antyretrowirusowe osób żyjących z wirusem HIV w Polsce na lata 2017 – 2021”.

(dane KC ds. AIDS)

Na świecie żyje 38 mln osób z HIV/AIDS, w 2019 r. zakażenie HIV rozpoznano u 1,7 mln osób, 690 tys. osób zmarło z powodu chorób związanych z AIDS.

World AIDS Day, December 1, 2020

wprowadzono: 01.12.2017

zaktualizowano: 26.12.2020

Źródło: www.aids.gov.pl

Już po raz 8. rozpoczyna się Europejski Tydzień Testowania (ETT). Jest to ogólnoeuropejska kampania, której głównym celem jest zachęcenie większej liczby osób do sprawdzenia swojego statusu serologicznego w kierunku HIV.

Punkty Konsultacyjno-Diagnostyczne działają we wszystkich województwach, a ich lista dostępna jest na stronie https://aids.gov.pl/pkd/. W związku z pandemią w Punktach obowiązują zalecenia dla klientów.

W PKD badanie w kierunku HIV można wykonać bez skierowania, bezpłatnie i anonimowo.

Źródło: www.aids.gov.pl

Światowy Dzień Rzucania Palenia Tytoniu – 19 listopada 2020 r. – Zespół  Szkół Budownictwa i Kształcenia Zawodowego w Koninie

Dzień ten, przypadający w trzeci czwartek listopada, ma już ponad 30-letnią tradycję. Pomysł zrodził się w USA w Californii, gdzie w 1974 roku zachęcono ponad milion palaczy do odstawienia papierosów na jeden dzień. Oczywiście 24 godziny nie wystarczą – mają jedynie zachęcić do całkowitego porzucenia nałogu. Z czasem do walki z tytoniem dołączył cały świat – zaczęły pojawiać się podobne inicjatywy, jak na przykład Dzień bez Papierosa (obchodzony 31 maja).

Na całym świecie tytoń zabija ponad 5 milionów osób każdego roku – w tym ponad 600 tysięcy osób, które palą biernie, wdychając dym osób palących w najbliższym otoczeniu. Choć śmiertelne skutki tego nałogu są powszechnie znane, głównym problemem związanym z rzucaniem palenia jest fakt, iż papierosy zabijają powoli – palacz może nie odczuwać skutków swojego nałogu przez wiele lat. Niestety, kiedy już się pojawią, często bywa za późno.

Choć ostrzeżenia „Palenie zabija” widoczne jest na każdej paczce papierosów, informacja ta – z racji swojej powszechności – szybko traci swój wydźwięk. Jak się jednak okazuje, dość skuteczne są „odstraszacze” graficzne – na przykład zdjęcia, nieraz makabryczne, zniszczonych organów wewnętrznych skutecznie zniechęcają młodzież do sięgania po papierosy oraz zwiększają liczbę palaczy, którzy decydują się zerwać z nałogiem. W wielu krajach – również w Polsce – wprowadza się współcześnie zakazy palenia w miejscach publicznych. Niestety, jak wskazuje badanie CBOS-u, zmiany te nie wpłynęły na zmniejszenie liczby palaczy. Zakazy odgórne ogrywają zwykle niewielką rolę – znacznie lepiej działa bowiem motywacja wewnętrzna, którą każdy powinien odnaleźć w sobie. Każdy palący, czyli co trzeci Polak.

Dym tytoniowy składa się z prawie 4.000 związków chemicznych, z tego ponad 40 to substancje rakotwórcze. Ich działanie nie jest ograniczone jedynie do palaczy tytoniu, ale także dotyczy wszystkich tych osób, które przebywają w pomieszczeniach, gdzie występuje dym tytoniowy.

Oto przykłady niektórych substancji występujących w dymie tytoniowym:

  • aceton – rozpuszczalnik, składnik farb i lakierów,
  • amoniak – stosowany w chłodnictwie, składnik nawozów mineralnych,
  • arsen – stosowany jako popularna trutka na szczury i inne gryzonie,
  • benzopiren – związek o właściwościach rakotwórczych, wykorzystywany w przemyśle chemicznym,
  • butan – gaz pędny, używany do wyrobu benzyny,
  • chlorek winylu – związek używany np. do produkcji plastiku posiadający właściwości rakotwórcze,
  • ciała smołowate – są odpowiedzialne za powstawanie nowotworów złośliwych u człowieka,
  • cyjanowodór – kwas pruski, gaz używany przez hitlerowców w komorach gazowych do masowego ludobójstwa,
  • DDT – insektycyd polichorowy,
  • dibenzoakrydyna – używana przy produkcji barwników,
  • dimetylonitrozoamina – związek wykorzystywany w przemyśle chemicznym,
  • fenole – niszczą rzęski nabłonka wyściełającego oskrzela,
  • formaldehyd – związek stosowany m.in. do konserwacji preparatów biologicznych,
  • kadm – silnie trujący metal o właściwościach rakotwórczych,
  • metanol – silne trujący związek chemiczny, używany do produkcji benzyn silnikowych,
  • naftyloamina – wchodzi w skład barwników, używanych w przemyśle drukarskim,
  • nikotyna – działa obkurczająco na ściany naczyń krwionośnych (w tym także naczyń wieńcowych zaopatrujących serce), zwiększa ciśnienie krwi, jest odpowiedzialna za niefizjologiczne przyspieszenie akcji serca oraz zaburzenia jego rytmu, wpływa również negatywnie na gen p53, który powstrzymuje niekontrolowany rozwój komórek, czyli powstawanie nowotworów,
  • piren – związek używany w syntezie organicznej,
  • polon – pierwiastek radioaktywny,
  • tlenek węgla (czad, CO) – zmniejszając zawartość tlenu we krwi, w znaczny sposób utrudnia pracę serca i dotarcie tlenu do różnych części i narządów organizmu człowieka,
  • toluidyna – stosowana w syntezie chemicznej,
  • uretan – związek o właściwościach rakotwórczych.

Zanim powstanie papieros, do tytoniu dodaje się wiele aromatów, a także substancji konserwujących, często o nieznanym, utajnionym przez producentów składzie chemicznym. Na przykład specjalne sole powodują, że papieros stale się tli, amoniak zmieniając pH biologicznie uaktywnia nikotynę, cukier i lukrecja poprawiają smak, a gliceryna dłużej zachowuje świeżość tytoniu.

Choroby mające istotny związek z paleniem tytoniu:

  •     nowotwory złośliwe: płuc, wargi, języka, jamy ustnej, przełyku, krtani, pęcherza moczowego, nerki, trzustki
  •     choroby układu sercowo-naczyniowego: choroba niedokrwienna serca, zawał serca, miażdżyca naczyń krwionośnych, nadciśnienie tętnicze
  •     choroby układu oddechowego: przewlekłe zapalenie oskrzeli, gruźlica
  •     choroby układu nerwowego: udar mózgu
  •     choroby układu pokarmowego: wrzody żołądka oraz dwunastnicy, przepukliny jelitowe


Wdychanie dymu tytoniowego, czyli bierne palenie, jest równie niebezpieczne jak samo palenie. Boczny strumień dymu tytoniowego zawiera 35 razy więcej dwutlenku węgla i 4 razy więcej nikotyny niż dym wdychany przez aktywnych palaczy. Specjaliści odnotowują wiele przypadków zachorowań na choroby odtytoniowe wśród osób, które nigdy nie paliły tytoniu. Wdychanie bocznego strumienia dymu tytoniowego (ulatniającego się z papierosa) lub dymu wydychanego przez palaczy, zwiększa ryzyko wystąpienia raka płuc i chorób serca (np. choroby niedokrwiennej serca) u osób niepalących.
Boczny strumień dymu tytoniowego zawiera także wiele substancji alergizujących, powodujących łzawienie oczu, podrażnienie błony śluzowej nosa, kaszel, nawracające zakażenia układu oddechowego, a także uczulenia i w konsekwencji astmę.
Bierne palenie niesie więc za sobą identyczne skutki zdrowotne, co aktywne palenie papierosów. Powoduje nieżyt oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie zatok obocznych nosa, wysiękowe zapalenie ucha, obturacyjne zapalenie oskrzeli i astmę oskrzelową.

Dlaczego rzucenie palenia jest takie trudne?

1.    Nawet osobom, które mają silną motywację, trudno jest zerwać z paleniem, ponieważ zawarta w tytoniu nikotyna mocno uzależnia. Nikotyna w przeciwieństwie do heroiny czy kokainy, nie wywołuje widocznego odurzenia, toteż łatwo zlekceważyć jej siłę działania.
2.    Palenie jest czynnością nawykową. Oprócz tego, że palacze są uzależnieni od nikotyny, często mają swój utarty, wielokrotnie powtarzany nawyk postępowania.
3.    Palenie jest nieodłącznym elementem codziennego życia. Potwierdza to fakt, iż przemysł tytoniowy wydaje rocznie prawie 6 mld dolarów na kampanie reklamowe papierosów.
4.    Wyroby tytoniowe są sprzedawane legalnie i niemal wszędzie dostępne. Większość z nas jest stale narażona na kontakt z jakimś palaczem. Od tych wpływów nie sposób się odizolować.

Główne objawy towarzyszące rzucaniu palenia

Rozdrażnienie, niepokój, depresja. Uświadom sobie, że wszystkie te objawy są przejściowe i żaden z nich nie stanowi zagrożenia dla życia, w przeciwieństwie do kontynuowania palenia!

Rzucamy palenie, czyli 15 sposobów na przetrwanie trudnych chwil:

1.    W ciągu pierwszych dni po rzuceniu palenia staraj się spędzać jak najwięcej wolnego czasu w miejscach, gdzie palenie jest zabronione.
2.    Pij duże ilości wody (niegazowanej) i soków owocowych.
3.    Staraj się unikać alkoholu i innych rzeczy, związanych często z paleniem papierosów.
4.    Jeśli nie wiesz, co robić z rękami, naucz się zajmować ręce innymi przedmiotami.
5.    Jeśli brakuje Ci trzymania czegoś w ustach, spróbuj żuć gumę lub ssać cukierki.
6.    Śpij długo.
7.    Stosuj właściwą dietę. Przynajmniej przez 6 miesięcy ogranicz spożycie mięsa, tłuszczów zwierzęcych, cukru, mocnej kawy i piwa.
8.    Uprawiaj sport.
9.    Przebywaj dużo na świeżym powietrzu.
10.  Unikaj przemęczenia.
11.  Rozmawiaj o swoim sukcesie (kłopotach) z rodziną, przyjaciółmi.
12.  Unikaj spotkań z palącymi osobami.
13.  Wierz, że uwolnisz się od nałogu.
14.  Bądź w kontakcie z osobą, która chce i może Ci pomóc.
15.  Staraj się być zajęty, pracuj intensywnie, ale w zorganizowany sposób
.

Źródło: www.fundacjapromocjazdrowia.pl

Europejski Dzień Wiedzy o Antybiotykach 2020 - Wojewódzka Stacja  Sanitarno-Epidemiologiczna w Szczecinie - Portal Gov.pl

W dniu 18 listopada w krajach Unii Europejskich, już po raz trzynasty obchodzimy Europejski Dzień Wiedzy Antybiotykach (EAAD, ang. European Antibiotic Awareness Day), który został ustanowiony w 2008 roku przez Komisję Europejską na wniosek Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC ang. European Centre for Disease Prevention and Control).

W dniach 18-24 listopada 2020 roku obchodzimy Światowy Tydzień Wiedzy o Antybiotykach (WAAW, ang. World Antibiotic Awareness Week), który został ustanowiony przez Światową Organizację Zdrowia w 2015 r.

Inicjatywy te są odpowiedzią na narastające zagrożenie związane ze zjawiskiem oporności drobnoustrojów na antybiotyki. Kampanie informacyjne organizowane w ramach EAAD i WAAW mają na celu zwiększenie świadomości na temat globalnej oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe (AMR) i zachęcenie ogółu społeczeństwa, pracowników ochrony zdrowia i decydentów do najlepszych praktyk, aby uniknąć dalszego pojawiania się i rozprzestrzeniania zakażeń lekoopornych. Konsekwencją zjawiska antybiotykooporności jest ograniczenie możliwości skutecznego leczenia infekcji, a więc zwiększająca się zachorowalność i śmiertelność z powodu zakażeń.

W tym roku prowadzone działania informacyjne mają na celu przeciwdziałanie w dobie pandemii COVID-19 pogorszeniu kryzysu trwającego w obszarze oporności patogenów bakteryjnych na antybiotyki.

Hasła Światowej Organizacji Zdrowia w ramach kampanii WAAW’2020:

  • „Antybiotyki: stosuj rozważnie”
  • „Zjednoczeni w ochronie antybiotyków”

Dlaczego oporność drobnoustrojów na antybiotyki wzrasta?

  • Nadmierne i/lub niewłaściwe stosowanie środków przeciwdrobnoustrojowych u ludzi, zwierząt i roślin.
    Nadmierne i/lub niewłaściwe stosowanie antybiotyków w medycynie, weterynarii a także w wielu krajach w hodowli zwierząt to główne czynniki odpowiadające za wzrost antybiotykooporności. Przyczynia się do tego nieracjonalne przepisywanie antybiotyków jak też nieprzestrzeganie zaleceń przez pacjentów w tym przyjmowanie antybiotyków w niewłaściwych odstępach czasu, zbyt krótko i niezgodnie z zaleceniami lekarza. Często antybiotyki są nieprawidłowo przepisywane na leczenie zakażeń wirusowych. Antybiotyki są również często nadużywane w tuczu zwierząt.
  • Brak dostępu do czystej wody, urządzeń sanitarnych i higieny zarówno dla ludzi, jak i zwierząt. Brak dostępu do czystej wody, urządzeń sanitarnych i środków do dezynfekcji oraz brak kontroli zakażeń sprzyja rozprzestrzenianiu się zakażeń lekoopornych.
  • COVID-19
    Nadużywanie antybiotyków podczas pandemii COVID-19 może prowadzić do przyspieszenia pojawiania się i rozprzestrzeniania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe. COVID-19 jest wywoływany przez wirusa SARS-CoV-2, a nie przez bakterie, antybiotyki mogą być stosowane w przypadku podejrzenia lub wystąpienia zakażenia bakteryjnego.

Źródło: www.antybiotyki.edu.pl

18 listopada Światowy Dzień Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc, POChP –  Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Bielsku Podlaskim

Palenie tytoniu (zarówno czynne, jak i bierne) oraz zanieczyszczone powietrze to czynniki sprzyjające rozwojowi chorób płuc. Obok astmy, POCHP należy do najczęściej rozpoznawanych chorób. Ogromną rolę we wczesnym rozpoznaniu choroby odgrywa świadomość pacjenta oraz niebagatelizowanie objawów. POChP stanowi poważny problem zdrowia publicznego. Wskazywana jest jako czwarta najczęstsza przyczyna śmiertelności.

Najczęstszymi symptomami choroby są: uciążliwy kaszel, duszność, problemy z wydolnością oddechową.
Przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (Chronic Obstructive Pulmonary Disease) definiuje się jako trwałe, zwykle postępujące ograniczenie przepływu powietrza przez drogi oddechowe, związane z przewlekłą, nasiloną odpowiedzią zapalną drzewa oskrzelowego i płuc na gazy i cząstki w powietrzu.

Według Światowej Organizacji Zdrowia dotyka ona ponad 200 mln ludzi na całym świecie. W Polsce na tę chorobę cierpi prawie 2 mln. osób (czyli co 10 osoba choruje), występuje u ok. 10% populacji po 40 roku życia.
Eksperci alarmują, że do 2030 r. ta choroba stanie się trzecią z najczęstrzych przyczyn zgonów na  świecie.

Edukowanie pacjentów na temat szkodliwości palenia tytoniu oraz promowanie zdrowego trybu życia jest najskuteczniejszą formą profilaktyki POChP oraz szansą na minimalizację ryzyka wystąpienia powikłań choroby.

Źródło: www.cmkp.edu.pl

Swiatowy dzien cukrzycy 2020 pielegniarki

Światowy Dzień Cukrzycy, obchodzony 14 listopada, został ustanowiony po raz pierwszy w 1991 roku przez Międzynarodową Federację Diabetologiczną (IDF) oraz Światową Organizację Zdrowia (WHO) w odpowiedzi na wzrost zagrożenia zachorowaniem na cukrzycę.

Od tego momentu jest jedną z największych kampanii uświadamiających na temat cukrzycy.

Przez cały miesiąc listopad w ramach Światowego Dnia Walki z cukrzycą odbywają się liczne spotkania, wykłady oraz konferencje mające na celu zwrócenie uwagi na kluczowe kwestie związane z leczeniem cukrzycy oraz zapobieganiu cukrzycy typu 2, a także zwiększenie świadomości i edukacji w opinii publicznej.

W tym roku tematem przewodnim jest “Cukrzyca: Pielęgniarki pomagają!” 

Rola pielęgniarki w leczeniu cukrzycy

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) obecna liczba osób pracujących w zawodzie pielęgniarskim to 27,9 mln, z czego 19,3 mln to profesjonalne pielęgniarki i pielęgniarze. 

Globalny niedobór pielęgniarek w 2018 roku szacowano na poziomie 5,9 miliona, z czego 89% skoncentrowany był w państwach o niskich i średnich dochodach. Liczba przeszkolonych pielęgniarek powinna wzrosnąć o 8% rocznie, aby przezwyciężyć niepokojące braki w tym zawodzie do 2030 roku.

Na świecie 425 milionów ludzi choruje na cukrzycę, a liczby te wciąż rosną.

Rola pielęgniarek i innych pracowników służby zdrowia jest bardzo istotna w przebiegu cukrzycy. Często to właśnie pielęgniarki są pierwszymi osobami, które wchodzą w interakcję z pacjentem. Ich wstępna ocena stanu zdrowia oraz edukacja pacjenta ma istotny wpływ na proces leczenia. Pielęgniarki:

Niestety na świecie odnotowuje się znaczący niedobór pielęgniarek.  Osoby, które chorują na cukrzycę lub są zagrożone zachorowaniem, również potrzebują ich wsparcia. Nadal istnieje znaczna potrzeba edukacji pielęgniarek diabetologicznych oraz zwiększenia funduszy na wyposażenie pielęgniarek na całym świecie. Dysponując odpowiednią wiedzą, pielęgniarki mogą wiele zmienić dla osób dotkniętych cukrzycą.

Połowa diabetyków na świecie wciąż nie została jeszcze zdiagnozowana

Wczesna diagnostyka cukrzycy znacznie zmniejsza ryzyko rozwoju powikłań. U każdej osoby objawy choroby mogą się różnić. Charakter objawów zależy również od tego czy chorujesz na cukrzycę typu 1 czy cukrzycę typu 2.

Infografika_Apteline_cukrzyca_objawy

Jednocześnie do najczęściej wymienianych objawów cukrzycy zaliczamy:

  • częste uczucie pragnienia
  • częste oddawanie moczu
  • towarzyszące uczucie apetytu
  • suchość w ustach  
  • spadek masy ciała
  • zaburzenia widzenia
  • utrzymujące się ciągłe uczucie zmęczenia
  • senność
  • apatia
  • trudności z koncentracją

Objawów zarówno cukrzycy typu 1 jak i typu 2 nie można bagatelizować.

Źródło: www.cukrzyca.pl

Uwaga – automatyczne powiadomienia o kwarantannie – Tarnowskie Góry

Uwaga! W ramach digitalizacji inspekcji sanitarnej uruchomiliśmy automatyczne powiadomienia o nałożeniu kwarantanny. +48 22 10 43 705 to numer, z którego nadawany jest komunikat o objęciu kwarantanną osób, które znajdują się w bazie EWP i mają nałożoną kwarantannę. W przypadku pytań o COVID-19 albo wyjaśnienia statusu kwarantanny prosimy dzwonić pod numer +48 22 25 00 115.

Kwarantanna z powodu koronawirusa - jak i kiedy? [WYWIAD] - Strona 2 -  Prawa pacjenta - Prawa konsumenta - Infor.pl

Kwarantanna to termin, który towarzyszy nam na co dzień od początku epidemii koronawirusa. Żeby rozwiać wątpliwości, zebraliśmy w jednym miejscu najważniejsze informacje na ten temat. Podstawowym celem kwarantanny jest zapobieganie rozprzestrzenianiu się koronawirusa. Przestrzegaj kwarantanny! To od Twojego postępowania zależy bezpieczeństwo innych osób.

Co to jest kwarantanna i ile trwa?

Kwarantanna to odosobnienie osoby zdrowej z powodu narażenia na zarażenie, np. po kontakcie z osobą chorą na koronawirusa. Co do zasady kwarantanna trwa 10 dni. Jednak w niektórych przypadkach okres ten jest dłuższy, np. wobec osób przebywających na kwarantannie w związku z zachorowaniem współdomownika. Więcej informacji znajduje się poniżej.

Przeważnie kwarantanna zaczyna się po tym jak organ inspekcji sanitarnej skontaktuje się z osobą narażoną na zakażenie. Osoba ta zostaje wtedy poinformowana o okresie trwania kwarantanny, a jej dane zostają umieszczone w tzw. systemie EWP.

Są jednak sytuacje, gdy objęcie kwarantanną jest niezależne od inicjatywy ze strony PIS:

1) tzw. kwarantanna graniczna; osoba przekraczająca granicę Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana odbyć, po przekroczeniu tej granicy, obowiązkową kwarantannę, trwającą 10 dni licząc od dnia następującego po przekroczeniu tej granicy.

2) kwarantanna nakładana „automatycznie” w systemie EWP następnego dnia po zleceniu wykonania testu przez lekarza POZ – trwa do chwili uzyskania wyniku ujemnego, ale nie dłużej niż 10 dni. Nie dotyczy to osób wykonujących zawody medyczne.

3) kwarantanna, której podlega osoba prowadząca wspólne gospodarstwo domowe lub zamieszkująca z osobą, u której stwierdzono zakażenie wirusem SARS-CoV-2. Kwarantanna ta trwa przez cały okres izolacji domownika, u którego stwierdzono zakażenie wirusem SARS-CoV-2 plus 7 dni po zakończeni przez niego tej izolacji.

WAŻNE:

Nowe, ważne przepisy dotyczące kwarantanny weszły w życie 3 listopada 2020 r. Intencją tych zmian było to, aby osoba zamieszkująca z osobą izolowaną poddała się rzeczywistej kwarantannie już od momentu uzyskania przez współmieszkańca dodatniego wyniku testu, zanim organy Powiatowej Inspekcji Sanitarnej, prowadząc dochodzenie epidemiczne, zadzwonią do tej osoby i wprowadzą jej dane do systemu.

Jednocześnie wprowadzono również podstawę do uzyskiwania przez osobę objętą ww. kwarantanną, wynagrodzenia albo zasiłku za ten okres.

Podstawą do wypłaty takiej osobie świadczeń za okres nieobecności w pracy z powodu obowiązku odbycia kwarantanny (wynagrodzenia lub zasiłku chorobowego), będzie złożone przez ubezpieczonego oświadczenie o konieczności odbycia ww. kwarantanny.

Oświadczenie obejmie informacje:

•   imię i nazwisko oraz numer PESEL, ubezpieczonego,     

•  datę rozpoczęcia obowiązkowej kwarantanny (dzień, w którym domownik otrzymał informację o dodatnim wyniku testu),

•   datę zakończenia kwarantanny (kwarantanna kończy się po 7 dniach od momentu zwolnienia z izolacji zakażonego domownika),

•   imię, nazwisko, numer PESEL osoby zakażonej, a także dzień rozpoczęcia i zakończenia przez nią izolacji w warunkach domowych.

Od kiedy zaczyna się kwarantanna

Kwarantanna osoby skierowanej na badanie trwa od dnia następującego po dniu wystawienia skierowania przez lekarza do czasu uzyskania wyniku ujemnego.

W nowych przepisach doprecyzowano, że nie trwa dłużej niż 10 dni – rozwiązuje to problem zbyt długiego oczekiwania na wynik testu i nie udało się uzyskać wyniku ujemnego, który stanowi podstawę zwolnienia.

Co to jest izolacja i ile trwa?

W przypadku uzyskania dodatniego wyniku testu, kwarantanna przekształca się w izolację, która kończy się:

– u osób objawowych – 3 dni od ustąpienia objawów, ale nie krócej niż 13 dni od wystąpienia objawów,

– u osób bezobjawowych – 10 dni liczone od uzyskania wyniku dodatniego (poprzedzającej kwarantanny się w te 10 dni nie wlicza).

Kto podlega kwarantannie?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami obowiązkowej kwarantannie podlegają:

  • osoby, które zostały skierowane na test w kierunku wirusa SARS-CoV-2 – kwarantanna jest nakładana automatycznie i trwa od dnia następującego po skierowaniu na test do chwili uzyskania ujemnego wyniku testu, który automatycznie zwalnia z odbywania obowiązkowej kwarantanny, nie później niż po upływie 10 dni od dnia następującego po dniu skierowania do diagnostyki laboratoryjnej;
  • osoby, które miały bliski kontakt z osobą zakażoną np. w pracy, szkole – przez 10 dni, licząc od dnia następującego po kontakcie,
  • osoby zamieszkujące z osobą zakażoną (izolowaną) – od dnia uzyskania pozytywnego wyniku testu przez osobę zakażoną (poddaną izolacji) do upływu 7 dni po zakończeniu izolacji osoby zakażonej, 
  • wybrane kategorie cudzoziemców, którzy przekraczają tę granicę RP, która stanowi zewnętrzną granicę UE – przez 10 dni, licząc od dnia następującego po dniu przekroczenia granicy (więcej informacji: Koronawirus: wjazd do Polski).

Kogo kwarantanna nie obejmuje?

Obowiązkowej kwarantannie nie podlegają:

  • osoby zamieszkujące lub prowadzące wspólne gospodarstwo domowe z osobą przebywającą na kwarantannie,
  • osoby zamieszkujące lub prowadzące wspólne gospodarstwo domowe z osobą skierowaną na test zarówno bezobjawową, jak również wykazującą objawy chorobowe (podejrzaną o zachorowanie na COVID-19) – w okresie oczekiwania na wynik testu przez tę osobę; dopiero w przypadku dodatniego wyniku testu u osoby badanej, osoby z nią  współzamieszkujące są obejmowane kwarantanną, a kwarantanna osoby badanej przekształca się w izolację,
  • osoby, które zakończyły hospitalizację, odbywanie izolacji lub izolacji w warunkach domowych z powodu stwierdzenia zakażenia koronawirusem,
  • osoby wykonujące zawód medyczny, pod warunkiem codziennego wykonywania testu antygenowego przez co najmniej 7 dni po dniu styczności ze źródłem biologicznych czynników chorobotwórczych.

WAŻNE:

1. osoby współzamieszkujące z osobą na kwarantannie nie podlegają już kwarantannie – to jest np. sytuacja w której dziecko idzie na kwarantannę bo okazało się, że jego nauczycielka jest chora – jego rodzice nie podlegają automatycznej kwarantannie z tego powodu

2. osoba współzamieszkująca z osobą zakażoną wirusem SARS-CoV-2, czyli taką, która ma pozytywny wynik testu, ma obowiązek poddania się kwarantannie – to jest sytuacja, w której np.: mąż ma dodatni wynik testu na COVID-19 i jest w izolacji, wtedy wszyscy razem mieszkający członkowie rodziny powinni poddać się kwarantannie.

Kwarantanna – i co dalej?

Zostałeś objęty kwarantanną i zastanawiasz się, co teraz musisz zrobić. Po pierwsze, postępuj odpowiedzialnie i bezwzględnie pozostań w domu. Powinieneś to zrobić również, jeśli jeszcze nie masz formalnej informacji o objęciu kwarantanną i dobrze się czujesz.

Zasady obowiązujące w czasie trwania kwarantanny:

  • nie opuszczaj miejsca zamieszkania, zakaz obejmuje też spacery z psem, wyjścia do sklepu czy do lekarza,
  • w przypadku występowania objawów choroby (złe samopoczucie, gorączka, kaszel, duszności), należy koniecznie zgłosić to lekarza pierwszego kontaktu;
  • postępuj zgodnie ze wskazówkami lekarza, sanepidu oraz innych służb,
  • współpracuj ze służbami, w tym z sanepidem i policją w zakresie kontroli przebywania w miejscu zamieszkania podczas trwania kwarantanny,
  • zainstaluj obowiązkową aplikację Kwarantanna domowa (do pobrania na stronie: aplikacja Kwarantanna domowa).

Skąd informacja o objęciu kwarantanną?

Informacja o objęciu kwarantanną zostanie zarejestrowana w systemie informatycznym Centrum e-Zdrowia (system EWP). Dostęp do tego systemu ma m. in  Policja i Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Status związany z kwarantanną, możesz sprawdzić poprzez Internetowe Konto Pacjenta (IKE) – Logowanie.

Kwarantanna a praca

Informacja o kwarantannie w systemie EWP jest dostępna również dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który udostępnia je pracodawcom na profilu PUE ZUS. Podstawą wypłaty świadczenia z tytułu choroby (wynagrodzenia za czas choroby lub zasiłku chorobowego) za okres nieobecności w pracy z powodu obowiązkowej kwarantanny jest informacja w systemie.

Osoba skierowana na kwarantannę przez Państwową Inspekcję Sanitarną ma prawo do świadczenia chorobowego (wynagrodzenia za czas choroby albo zasiłku chorobowego). Dotyczy to osób objętych ubezpieczeniem chorobowym, np. w związku z zatrudnieniem na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia czy prowadzeniem działalności gospodarczej.

Podstawą wypłaty zasiłku opiekuńczego jest złożenie przez ubezpieczonego oświadczenia o konieczności opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny poddanym obowiązkowej kwarantannie lub w izolacji w warunkach domowych.

Podstawą do wypłaty osobie poddanej kwarantannie w związku z zakażeniem koronawirusem osoby współzamieszkującej (pozytywny wynik testu) wynagrodzenia lub zasiłku chorobowego jest złożenie przez ubezpieczonego oświadczenia o konieczności odbycia kwarantanny.

Podmiot, który wypłaca świadczenia z tytułu choroby lub sprawowania opieki (pracodawca lub ZUS) może wystąpić do organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej o potwierdzenie informacji zawartych w oświadczeniach.

Więcej informacji: Dokumentowanie kwarantanny i izolacji do wypłaty świadczeń w razie choroby i opieki

Wsparcie w czasie kwarantanny

Jeśli podczas kwarantanny potrzebujesz pomocy, np. z zrobieniu zakupów, możesz skontaktować się w lokalnym ośrodkiem pomocy społecznej. Listę placówek znajdziesz na stronie: Pomoc w czasie kwarantanny

Jeśli potrzebujesz wsparcia psychologicznego, zajrzyj na stronę: Pomoc psychologiczna

Konsekwencje nieprzestrzegania kwarantanny

Kontrolę realizacji obowiązkowej kwarantanny w warunkach domowych sprawują organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz Policja, Straż Graniczna, Żandarmeria Wojskowa lub Wojska Obrony Terytorialnej. Przepisy prawa przewidują możliwość nałożenia kary finansowej do 30 tys. zł na osoby, które nie przestrzegają kwarantanny. Decyzja co do konkretnej wysokości kary jest zawsze indywidualna.

Potrzebujesz więcej informacji na temat kwarantanny…

Jeśli masz dodatkowe pytania dotyczące kwarantanny, zadzwoń na całodobową infolinię do kontaktu z inspekcją sanitarną: +48 22 25 00 115.

Żródło: www.gis.gov.pl

Do góry